మనసులో జరుగుతున్న పోరాటం...

- June 12, 2026

బ్లాగ్ రాసి చాలా రోజులు అయింది.

ఏదో ఒక విషయం గురించి రాయాలని అనుకుంటాను. కానీ laptop తెరిచి బ్లాగ్ రాయడం మొదలుపెడితే మాత్రం ఆసక్తి ఉండదు.

ఆసక్తి లేకుండా ఏ పని చేసినా అందులో జీవం ఉండదు.

చాలాసార్లు నేను బ్లాగ్ రాయాలని అనుకోవడం జరిగింది. కానీ laptop ఆన్ చేసి కూర్చుంటే ఉత్సాహం, ఆసక్తి కలగకపోవడంతో "రాయడం అవసరమా?" అనిపిస్తుంది. అంతటితో ఆ ఆలోచనను వదిలేసి వేరే పనులు చేసుకుంటాను.

గత శనివారం నా తమ్ముడి మొదటి Marriage Anniversary వెళ్లింది . వారం ముందునుంచే జూన్ 6వ తేదీన ఒక బ్లాగ్ రాయాలని అనుకున్నాను. కానీ చివరకు ఆ బ్లాగ్ కూడా రాయలేకపోయాను.

కానీ ఈరోజు ఉదయం లేవగానే, ఎలాగైనా ఏదో ఒకటి రాయాలి... అనిపించింది.

అలా ఈ బ్లాగ్‌ను మొదలుపెట్టాను.

గత కొన్ని వారాలుగా రోజంతా మానసికంగా అలసిపోయినట్టుగా అనిపిస్తోంది. ఎలాగోలా ఆ విషయాన్ని ఇతరులకు కనిపించకుండా మేనేజ్ చేస్తూ వస్తున్నాను.

ప్రస్తుతం నేను ప్రతిరోజూ ఉదయం లేవడం, రెడీ అవ్వడం, టిఫిన్ తినడం, రాపిడో బుక్ చేసుకుని బ్యాంక్‌కు వెళ్లడం, సాయంత్రం అయ్యాక తిరిగి ఇంటికి రావడం...

ఆ తర్వాత ఎలాగో యూట్యూబ్ చూస్తూనో, లేక ఎవరో ఒకరితో ఫోన్‌లో మాట్లాడుతూనో సమయం గడిచిపోతుంది.

పగటిపూట బ్యాంక్‌లో ఉండడం వల్ల తెలియదు. కానీ సాయంత్రం అయ్యాక ఇంటికి వస్తే...

ఒంటరితనం.

అందుకే సెల్‌ఫోన్ మూలంగా ఆ ఒంటరితనం తెలియకుండా ఉండటానికి ఏదో ఒకటి చేస్తూ ఉంటాను.

ప్రస్తుతం అది కూడా ఒక రకంగా బోర్ కొట్టేసింది.

మనం ఎప్పుడూ ఉత్సాహంగా, సంతోషంగా ఉండాలంటే మెదడులో డోపమైన్, ఆక్సిటోసిన్, సెరోటోనిన్ వంటి రసాయనాలు, హార్మోన్లు తగిన స్థాయిలో ఉత్పత్తి కావాలి. వీటినే "హ్యాపీ హార్మోన్లు" అని కూడా అంటారు. ఇవి మన మెదడులో ఎంత ఎక్కువగా ఉత్పత్తి అయితే అంత ఆరోగ్యంగా, ఉత్సాహంగా, మానసికంగా దృఢంగా, ఆత్మవిశ్వాసంతో ఉంటాం.

కానీ ప్రస్తుతం నా పరిస్థితి అందుకు భిన్నంగా ఉంది. ఉదయం నుంచి రాత్రి వరకు నా చుట్టూ ఉన్న మనుషులు, పరిస్థితులు, వాతావరణం కారణంగా నాలో కార్టిసోల్ అనే హార్మోన్ ఎక్కువగా ఉత్పత్తి అవుతోంది. కార్టిసోల్‌ను "స్ట్రెస్ హార్మోన్" అని అంటారు. ఆందోళన, భయం, నిరంతర ఆలోచనలు, మానసిక ఒత్తిడి వంటి భావోద్వేగాలు దీనిని మరింత పెంచుతాయి.

ప్రస్తుతం నాలో ఆనందాన్ని, ఉత్సాహాన్ని కలిగించే హార్మోన్లు తక్కువగా ఉత్పత్తి అవుతుండగా, ఒత్తిడిని పెంచే కార్టిసోల్ మాత్రం ఎక్కువగా ఉత్పత్తి అవుతోంది. ఈ హార్మోన్ల మధ్య సరైన సమతుల్యత లేకపోవడం వల్లనే నేను మానసికంగా నలిగిపోతున్నానేమో అనిపిస్తోంది...

– తిరుపతి మహేష్

12/06/2026

Comments

మీతో పంచుకోవాలనుకున్న ఒక సంతోషకరమైన విషయం…... Welcome to My...

- April 04, 2026

2013 జనవరిలో, నేను తిరుపతిలో ఒక ప్రైవేట్ కాలేజీలో B.Ed చదువుతున్నాను. ఆ సమయంలో ఆన్‌లైన్‌లో పరిచయమైన శ్రీమతి చాముండేశ్వరిపార్థసారథి గారి ద్వారా అనుకోకుండా నేను తమిళంలో బ్లాగ్ రాయడం ప్రారంభించాను. మొదట్లో నాకు ఏమి రాయాలో, ఎలా రాయాలో అసలు తెలియదు. కానీ ఏదో ఒకటి రాయాలనే కోరిక మాత్రం నాలో ఉండేది. అందుకే నెలలో అమావాస్యకు ఒకటి, పౌర్ణమికి ఒకటి ఇలా అప్పుడప్పుడు బ్లాగ్ రాసేవాడిని. ఆశ్చర్యకరంగా, ప్రపంచం నలుమూలల నుంచి కొంతమంది నా బ్లాగ్ చదివేవారు. బెంగళూరులో సాఫ్ట్‌వేర్ ఉద్యోగం చేస్తున్న VAA Manikanda గారి బ్లాగ్ చదవడం మొదలుపెట్టిన తర్వాత, నా ఆలోచనా విధానంలో చాలా మార్పులు వచ్చాయి. 2016 మార్చిలో, నా స్కూల్ స్నేహితులతో కలిసి కేరళలోని గురువాయూర్ మరియు కర్ణాటకలోని ఉడుపికి మూడు రోజుల ట్రిప్ వెళ్లాను. ఆ ట్రిప్ గురించి నేను రాసిన నాలుగు భాగాల బ్లాగ్ నా మొదటి ట్రావెల్ సిరీస్. తిరుపతి రైల్వే స్టేషన్‌లో నా తమ్ముడు నన్ను ట్రైన్ ఎక్కించినప్పటి నుంచి తిరిగి ఇంటికి వచ్చేవరకు ప్రతి విషయాన్ని వివరంగా రాసాను. అది చాలామందికి నచ్చింది. అదే ఏడాది ఏప్రిల్ 14న మళ్లీ అదే బ్యాచ్‌తో శబరిమల వెళ్లాను. అయ్యప్ప స్వ...

తప్పు ఎవరిదైనా… చివరికి నష్టపోయేది మాత్రం...

- April 25, 2026

గత శనివారం… మూడవ శనివారం కావడంతో మాకు working day. ఆ రోజు ఉదయం ఎప్పటిలాగే నేను నా కౌంటర్ వద్ద పని చేసుకుంటూ ఉన్నాను. సుమారు ఉదయం 11:50 సమయంలో, ఒక్కసారిగా బ్రాంచ్‌లో గట్టిగా మాటలు వినిపించాయి. మా బ్రాంచ్ అకౌంటెంట్ సివప్రసాద్, గోల్డ్ అప్రైజర్ మురళి అన్న మధ్య మాటామాటలు జరుగుతున్నాయి. ఆ శబ్దం నా చెవిలో పడింది. “ఏం జరుగుతోంది?” అని నేను గమనించడానికి ప్రయత్నించాను. సాధారణంగా ఏ SBI బ్రాంచ్ అయినా గోల్డ్ లోన్స్ విషయంలో రోజుకు ఇంత మాత్రమే అనే పరిమితులు ఉండవు. అవసరానికి అనుగుణంగా ఎన్ని లోన్స్ అయినా ఇస్తారు. Non-home branch customers కి కూడా లోన్స్ ఇస్తారు. ఇన్ని రోజులు ఎలాంటి ఇబ్బంది లేకుండా… పని సజావుగా సాగుతూ వచ్చింది. కానీ ఆ రోజు ఒక్కసారిగా… మా బ్రాంచ్‌లో అకౌంటెంట్ కొత్త నియమాలు పెట్టారు: రోజుకు కేవలం 5 గోల్డ్ లోన్స్ మాత్రమే ఇవ్వాలి. Non-home branch customers కి లోన్స్ ఇవ్వకూడదు. ఇవి ఎలాంటి పై అధికారుల ఆదేశాలు కాదు. ఇది పూర్తిగా ఆయన తీసుకున్న వ్యక్తిగత నిర్ణయం. దానికి గోల్డ్ అప్రైజర్ మురళి అన్న ప్రశ్నించారు: “ఎక్కడా లేని నియమాలు ఇక్కడ ఎందుకు పెడుతున్నారు?” అంతే కాదు… branch కి ఎందుకు నష్టం కలి...

ఒక తండ్రి మనసు…

- April 06, 2026

ప్రతిరోజూ ఉదయం సరిగ్గా 9:30కి రెడీ అయి, బ్యాంక్‌కు వెళ్లడానికి Rapidoలో రైడ్ బుక్ చేస్తాను. సాధారణంగా 1–2 నిమిషాల్లో ఎవరో ఒకరు రైడ్ అక్సెప్ట్ చేసి, నన్ను పిక్ చేయడానికి వస్తారు. కెప్టెన్ 200 మీటర్ల దూరంలో ఉన్నప్పుడు, నేను నా బ్యాగ్ తీసుకుని, మొదటి ఫ్లోర్‌లో ఉన్న మా ఫ్లాట్ నుంచి మెట్లు దిగి అపార్ట్‌మెంట్ పార్కింగ్ ఏరియాకి వస్తాను. చాలా సార్లు అమ్మ నాతో పాటు వచ్చి నన్ను బైక్ ఎక్కిస్తారు. కానీ ఆమె ఎప్పుడైనా బయటికి వెళ్లి ఉంటే, నేను స్వయంగా డోర్ లాక్ చేసి కిందకి వచ్చి వేచి ఉంటాను. కెప్టెన్ ఫోన్ చేస్తే, “లోపలకి రండి… B బ్లాక్ లిఫ్ట్ దగ్గర ఉన్నాను… నాకు కనిపించదు” అని చెబుతాను. --- ఈరోజు సోమవారం. ఉదయం లేచేసరికి 8:30 దాటిపోయింది. బ్యాంక్‌కి వెళ్లాలనే ఆసక్తి కూడా అంతగా అనిపించలేదు. నిన్న ఆదివారం ఒక్కరోజు సెలవు సరిపోలేదేమో అనిపించింది. ఎలాగోలా రెడీ అయి, 9:30కి రైడ్ బుక్ చేశాను. కానీ చాలా రోజుల తర్వాత రెండు రైడ్లు క్యాన్సిల్ అయ్యాయి. మూడో రైడ్ అక్సెప్ట్ అయ్యేసరికి సమయం 9:50 అయింది. సాధారణంగా రైడ్ మొదలైన వెంటనే, నేను కెప్టెన్‌కి దారి చెబుతాను. ఎందుకంటే ప్రతిరోజూ ఒకే రూట్‌లో వెళ్తూ, ఏది షార్ట్‌కట్...

Happy Birthday to My Dear…... ❤️

- May 03, 2026

నేను చెన్నైలో స్కూల్ చదివేటప్పుడు, ప్రతి ఆదివారం ఉదయం 10 నుంచి మధ్యాహ్నం 12 వరకు మాకు స్టడీ అవర్స్ ఉండేవి. ఆ స్టడీ అవర్స్‌లో బయట నుంచి చాలామంది వాలంటీర్లు వచ్చి, మాకు పుస్తకాలు చదివి వినిపించడం లాంటివి చేసేవారు. అలా ప్రతి వీకెండ్ చెన్నైలోని చాలా కంపెనీల నుంచి ఉద్యోగులు వాలంటీర్లుగా వచ్చి మాకు సహాయం చేసేవారు. కంపెనీలు మాత్రమే కాదు… కొంతమంది స్వచ్ఛందంగా — “సండే రోజు ఇంట్లో ఉండి ఏమి చేస్తాం?” అని స్కూల్‌కి వచ్చి మాతో టైమ్ గడిపేవారు. అలా నాకు పరిచయమైన వ్యక్తి — రిచర్డ్ రోసారియో. రిచర్డ్ సర్ అప్పట్లో చెన్నైలో ఒక గేమ్ డెవలప్మెంట్ ప్రాజెక్ట్‌లో పని చేసేవారు. ఆయనకు కంప్యూటర్ అసెంబుల్ చేయడం గురించి మంచి అవగాహన ఉందని తెలిసిన తర్వాత… ప్రతి ఆదివారం ఆయన స్కూల్‌కి వచ్చినప్పుడు, కంప్యూటర్ అసెంబ్లింగ్, హార్డ్‌వేర్ గురించి నాకు ఉన్న సందేహాలు అడిగి తెలుసుకునేవాడిని. ఆయన వల్లనే నాకు కంప్యూటర్ అసెంబ్లింగ్ మీద ఆసక్తి వచ్చింది. --- 2009 మార్చిలో ప్లస్ టూ బోర్డ్ ఎగ్జామ్స్ రాసి, పర్మనెంట్‌గా తిరుపతికి వచ్చాను. మొదటిగా నేను MS Office క్లాస్ జాయిన్ అయ్యాను. అప్పటి వరకు నాకు కంప్యూటర్ ఎలా వాడాలో ఏమాత్రం అవగాహన ల...

రెండు సంవత్సరాల క్రితం… సరిగ్గా ఈ రోజు: మేము ఇల్లు మారిన కథ

- April 09, 2026

నాకు ఊహ తెలిసినప్పటి నుంచి… మేము తిరుపతి జగన్నాథపురంలో, గిరిధర్‌దాస్ వీధిలో ఉన్న చిన్న ఇంట్లో ఉండేవాళ్లం. ఆ వీధిలో ఒక హ్యాండ్ బోర్ ఉండేది… దానికి ఎదురుగా వీధి నుంచి లోపలికి మూడు ఇళ్లు వరుసగా ఉండేవి. మొదటి ఇంటి గడప నేరుగా వీధి వైపే ఉండేది. ఆ ఇంటికి కుడి పక్కన ఉన్న ఒక చిన్న సంతు ద్వారా లోపలికి వెళ్లితే… ఎడమవైపు మిగతా రెండు ఇళ్లు ఉండేవి. ఆ మూడు ఇళ్లలో… మధ్యలో ఉన్న ఇంట్లోనే నేను, నా తల్లిదండ్రులు, నా తమ్ముడు ఉండేవాళ్లం. 1997 జూన్ చివరి వారంలో… నన్ను చెన్నైలోని అంధుల ప్రత్యేక పాఠశాలలో మొదటి తరగతిలో చేర్పించడంతో, అప్పటి నుంచి నా హాస్టల్ జీవితం ప్రారంభమైంది. అది మొదటి తరగతా, రెండో తరగతా అన్నది ఇప్పుడు నాకు స్పష్టంగా గుర్తు లేదు. ఒకసారి సెలవులకు ఇంటికి వచ్చేసరికి… చూస్తే, ఆ మూడు ఇళ్లను renovation చేసి రెండు ఇళ్లుగా మార్చేశారు. మూడు ఇళ్లు రెండుగా మారిన తర్వాత… మేము పెద్ద ఇంట్లోనే, అదే గిరిధర్‌దాస్ వీధిలో ఉండిపోయాము. --- 1975ల కాలంలో… నారాయణవనం మండలం, సముదాయం గ్రామానికి చెందిన మా నాయనమ్మ నగరి లక్ష్మమ్మ, తిరుపతిలో నివసిస్తున్న తన కుమార్తె రాజమ్మ మరియు అల్లుడు మొక్కల చెంగా రెడ్డి సహాయంతో, తిర...

అగ్నిపరీక్ష

- April 17, 2026

2013–15 సమయంలో నేను SV యూనివర్సిటీలో PG చదివేటప్పుడు మా క్లాస్‌లో 50 మంది స్టూడెంట్స్ ఉండేవాళ్లం. అందులో ఇద్దరం అబ్బాయిలం డే స్కాలర్స్, నలుగురు అమ్మాయిలు డే స్కాలర్స్ ఉండేవాళ్లు. నాతో పాటు ఇంకో అబ్బాయి డే స్కాలర్ ఉండేవాడు. అతని ఇల్లు యూనివర్సిటీకి దగ్గరగా ఉండడంతో లంచ్ టైమ్‌లో ఇంటికి వెళ్లిపోయేవాడు. కానీ నేను మాత్రం ఉదయం కాలేజీకి వచ్చేటప్పుడు లంచ్ బాక్స్ నాతోపాటు తీసుకువచ్చేవాడిని. కాబట్టి లంచ్ టైమ్‌లో క్లాస్‌లోనే కూర్చొని మిగతా డే స్కాలర్ అమ్మాయిలతో కలిసి లంచ్ చేసేవాడిని. ఆ నలుగురు అమ్మాయిలలో హరి ప్రియా అనే ఒక అమ్మాయి ఉండేది. ఆమె రోల్ నెంబర్ – 37 అనుకుంటా… ఇప్పటికీ ఆ రోల్ నెంబర్ గుర్తుంది 🙂 అది ఏమిటో కానీ… హరి ప్రియా అంటే నాకు ఒక ప్రత్యేకమైన ఫీలింగ్ ఉండేది 🙂 క్లాస్ టైమ్‌లో హరి ప్రియా అబ్బాయిలతో అసలు మాట్లాడేది కాదు. కానీ లంచ్ టైమ్‌లో మాత్రం నాతో మాట్లాడేది… అది నాకు చాలా హ్యాపీగా అనిపించేది 🙂 అది ఎందుకో నాకు కూడా అర్థం కాలేదు… హరి ప్రియా వాయిస్ వినగానే నాకు సింగర్ Harini గుర్తొచ్చేది. అంత స్వీట్‌గా ఉండేది హరి ప్రియా వాయిస్ కూడా 🙂 అలా రోజూ లంచ్ టైమ్‌లో నేను మిగతా డే స్కాలర్ అమ్మాయిల...

వెనక్కి వెళ్లిన అడుగులు… మళ్లీ మేల్కొన్న జ్ఞాపకాలు...

- April 27, 2026

నా స్కూలింగ్ మొత్తం 12 సంవత్సరాలు చెన్నై హాస్టల్‌లోనే గడిచిపోయింది. ప్రతి సంవత్సరం దీపావళి, సంక్రాంతి పండుగలు, అలాగే క్వార్టర్లీ, హాఫ్‌యర్లీ, సమ్మర్ సెలవులకే ఇంటికి వచ్చేవాడిని. ఆ సెలవుల్లో ముఖ్యంగా పండుగలు, వేసవి కాలంలో మాత్రం తప్పకుండా నా నేటివ్ విలేజ్‌కి వెళ్లేవాడిని. తిరుపతి నుంచి పిచ్చాటూరు–ఊతుకొట్ట–చెన్నై మార్గంలో, సుమారు 40 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న నారాయణవనం మండలంలోని చిన్న గ్రామం — సముదాయం. అదే నా ఊరు. సమ్మర్ హాలిడేస్‌లో ఎక్కువ రోజులు అక్కడే గడిపేవాడిని. చిన్నప్పుడు ఊర్లో గడిపిన రోజులు నిజంగా ఎంతో ఆనందంగా ఉండేవి. 2009 మార్చిలో నేను చెన్నైలో ప్లస్ టూ పరీక్షలు రాసి తిరుపతికి వచ్చాను. అప్పటి నుంచి ఏప్రిల్, మే నెలల్లో ఊరికి వెళ్లడం క్రమంగా తగ్గిపోయింది. దానికి ప్రధాన కారణం — అదే సంవత్సరం జూన్‌లో మా ఇంట్లో నాకు కొనిచ్చిన కంప్యూటర్. ఆ కంప్యూటర్ నా ప్రపంచంగా మారిపోయింది. చిన్నప్పటి లాగా ఊరికి వెళ్లి వేసవి సెలవుల్లో సమయం గడపాలనే ఆసక్తి క్రమంగా తగ్గిపోయింది. దీపావళి, సంక్రాంతికి ఒకటి రెండు రోజులు వెళ్లి వచ్చేవాడిని. అంతకంటే ఎక్కువ రోజులు ఉండడం మాత్రం జరగలేదు. 2015లో మా నాయనమ్మ నగరి లక్ష్మ...

దీక్ష భగ్నం అయింది… My Lord!

- April 18, 2026

ఈ రోజుల్లో ఉమ్మడి కుటుంబం… ఇంకా ఉన్నాయా?

- April 08, 2026

నిన్న సాయంత్రం బ్యాంక్ నుంచి ఇంటికి వచ్చాక, రాత్రి 7 గంటల సమయంలో KT రోడ్‌లో ఉన్న భాటా షోరూమ్ కింద ఉన్న సాగర్ అన్న సలోన్‌కి Rapido బుక్ చేసుకుని వెళ్లాను. నాకు తెలిసిన వాళ్లు తిరుమల వడ, లడ్డూ కూరియర్‌లో పంపించమని అడిగారు. అందుకే సాగర్ అన్నకి, తిరుమలలో పనిచేసే తెలిసిన వాళ్లు ఎవరైనా ఉంటే, వడ మరియు లడ్డూ నాకు తీసుకురమ్మని సోమవారం ఉదయం చెప్పాను. నిన్న సాయంత్రం 6 గంటల సమయంలో ఆయన కాల్ చేసి, నేను అడిగినవి వచ్చాయని చెప్పారు. అందుకే యోగా క్లాస్ అయిపోయిన వెంటనే సాగర్ అన్న షాప్‌కి వెళ్లి, వడ మరియు లడ్డూ తీసుకున్నాను. అవి తీసుకున్న తర్వాత, కొద్దిసేపు సాగర్ అన్నతో మాట్లాడాను. ఆ తర్వాత ఆయన సలోన్ పక్కనే ఉన్న అనిల్ అన్న పెయింట్ షాప్‌కి వెళ్లి, అతనితో కొద్దిసేపు మాట్లాడి ఇంటికి వెళ్లాలని అనుకున్నాను. “అనిల్ అన్న ఉన్నాడా?” అని అడిగితే… “లేడు, ఈరోజు షాప్ క్లోజ్ చేశాడు” అని సాగర్ అన్న చెప్పారు. అది విన్నాక నిజంగా ఆశ్చర్యంగా అనిపించింది. ఎందుకంటే… సంవత్సరంలో 365 రోజుల్లో, 4 లేదా 5 రోజులు మాత్రమే షాప్ మూసే వ్యక్తి ఆయన. అదీ ఎక్కువగా పండగల రోజుల్లో మాత్రమే. అలాంటి అనిల్ అన్న ఈరోజు షాప్ క్లోజ్ చేశాడంటే… కారణం ఏ...

ఒక అమ్మాయి అడిగిన ప్రశ్న

- May 18, 2026

నాకు తెలిసిన ఒక అమ్మాయి ఉంది. పది సంవత్సరాలకు పైగానే తనతో నాకు పరిచయం. నేను ఎస్‌వీ యూనివర్సిటీలో ఎం.ఏ చదివే రోజుల్లో పరిచయమైంది. ఎప్పుడో నెలకి ఒకసారి… లేక రెండు సార్లు… తనే కాల్ చేసి మాట్లాడేది. అది కూడా ఎక్కువగా ఆదివారం ఉదయం సమయాల్లోనే ఉంటుంది. నేనైతే చాలా అరుదుగానే తనకి కాల్ చేస్తాను. సడన్‌గా గత వారం శుక్రవారం సరిగ్గా సాయంత్రం ఆరు గంటలకి తన నుంచి నాకు కాల్ వచ్చింది. “హలో” అనగానే… తన ఆరోగ్యం బాగోలేదని అర్థమైపోయింది. “ఏమైంది?” అని అడిగేలోపే… రెండు మాటలు మాట్లాడేసి నాకు యోగా క్లాస్‌కి టైమ్ అవుతుండడంతో ఆ రోజు కాల్ కట్ చేశాను. --- మళ్లీ మొన్న శనివారం సాయంత్రం… అదే ఆరు గంటల సమయంలో కాల్ చేసింది. అప్పుడే నా మూవీ పార్ట్నర్ రూపు కుమార్ కాల్ చేసి “అపార్ట్‌మెంట్ కిందకి వచ్చేశాను” అని చెప్పాడు. ఆ సమయంలో ఇంట్లో ఎవరూ లేకపోవడంతో నేను ఇంటి మెయిన్ డోర్ లాక్ చేస్తున్న టైమ్‌లో తన నుంచి కాల్ వచ్చింది. కాల్ లిఫ్ట్ చేస్తే… “హలో మహేష్…” అనగానే ఇంకా తన ఆరోగ్యం కుదుటపడలేదని తన గొంతు వింటేనే తెలిసిపోయింది. నాకేమో ఆ రోజు మూవీకి వెళ్లాలి. కాబట్టి ఆ రోజూ కూడా తనతో సరిగా మాట్లాడలేకపోయాను. --- వారం క్రితం… చాల...

Search This Blog

తిరుపతి మహేష్